| | |
حدیث هفته
91
قال الرسول(ص):مُداراةُ النّاسِ نِصْفُ الإیمانِ، وَ الرِّفقُ بِهِْم نِصْفُ العَیْشِ.؛ مدارا کردن با مردم نيمى از ایمان است و ملاطفت با آنان نيمى از زندگی.
اخبار داخلی
متن پیام رئیس جامعةالمصطفی به مناسبت آغاز سال جدید تحصیلی
پذیرش نمایندگی جامعة المصطفی(ص) العالمیة در افغانستان
اطلاعیه پذیرشی دوره دکتری سال 98
اطلاعیه پذیرش کارشناسی ارشد (ماستری) سال 1398(برای تحصیل در ایران)
نتایج مسابقه مقاله نویسی امنیت در اسلام
همایش علمی دست‌آوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی ایران برگزار شد
کمیسیون‌های علمی تخصصی دست‌آوردهای چهل‌ساله انقلاب اسلامی ایران
حسن رحیم پور ازغدی؛ پیروزی انقلاب اسلامی در ایران زنجیر ذلت امت اسلام را شکست.
بررسی ابعاد ملی و بین المللی انقلاب اسلامی ایران با حضور کارشناسان ایرانی و افغانستانی در دانشگاه الصمطفی واحد کابل
بازدید هیئتی از دانشگاهیان افغانستان از جامعه‌المصطفی- واحد گرگان
پذیرش دانشجو در دو مقطع لیسانس و ماستری در دانشگاه المصطفی با پنجاه درصد تخفیف
فراخوان مقاله برای همایش بین المللی بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
هفتمین و هشتمین شماره فصلنامه علمی- تخصصی مطالعات حقوق اسلامی منتشر شد.
همایش بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
همایش علمی دستاوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی ایران
پیام تسلیت رئیس جامعه‌المصطفی در پی درگذشت آیت‌الله هاشمی شاهرودی
رئیس جدید المصطفی:مشی مدیریتی آیت‌الله اعرافی ادامه خواهد یافت
بیست وچهارمین جشنواره بین المللی قرآنی و حدیثی المصطفی
اجلاسیه منطقه ای نمایندگی المصطفی در افغانستان
طرح های مصوب مرکز پژوهشی نمایندگی المصطفی در سال 1397
اطلاعیه پذیرشی دوره دکتری سال 98
اطلاعیه پذیرش کارشناسی ارشد (ماستری) سال 1398(برای تحصیل در ایران)
حسن رحیم پور ازغدی؛ پیروزی انقلاب اسلامی در ایران زنجیر ذلت امت اسلام را شکست.
بررسی ابعاد ملی و بین المللی انقلاب اسلامی ایران با حضور کارشناسان ایرانی و افغانستانی در دانشگاه الصمطفی واحد کابل
بازدید هیئتی از دانشگاهیان افغانستان از جامعه‌المصطفی- واحد گرگان
پذیرش دانشجو در دو مقطع لیسانس و ماستری در دانشگاه المصطفی با پنجاه درصد تخفیف
فراخوان مقاله برای همایش بین المللی بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
هفتمین و هشتمین شماره فصلنامه علمی- تخصصی مطالعات حقوق اسلامی منتشر شد.
همایش بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
همایش علمی دستاوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی ایران
پیام تسلیت رئیس جامعه‌المصطفی در پی درگذشت آیت‌الله هاشمی شاهرودی
رئیس جدید المصطفی:مشی مدیریتی آیت‌الله اعرافی ادامه خواهد یافت
بیست وچهارمین جشنواره بین المللی قرآنی و حدیثی المصطفی
طرح های مصوب مرکز پژوهشی نمایندگی المصطفی در سال 1397
برگزاری مراسم اربعین حسینی در دانشگاه المصطفی
نقش علوم تربیتی در کاهش خشونت و ایجاد صلح و امنیت پایدار
گزارش اولین نشست علمی آمریت تحقیقات علمی دانشگاه سمستر خزانی 1397
پیام حضرت آیت الله اعرافی دام عزه به مناسبت آغاز سال تحصیلی 97-98
نشست صمیمی با اساتید دانشگاه المصطفی بمناسبت شروع سمستر خزانی تحصیلی
اطلاعیه پذیرشی دوره دکترا (مرحله 21) سال 97
اطلاعیه پذیرشی دوره دکتری سال 98
اطلاعیه پذیرش کارشناسی ارشد (ماستری) سال 1398(برای تحصیل در ایران)
نتایج مسابقه مقاله نویسی امنیت در اسلام
همایش علمی دست‌آوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی ایران برگزار شد
کمیسیون‌های علمی تخصصی دست‌آوردهای چهل‌ساله انقلاب اسلامی ایران
حسن رحیم پور ازغدی؛ پیروزی انقلاب اسلامی در ایران زنجیر ذلت امت اسلام را شکست.
بررسی ابعاد ملی و بین المللی انقلاب اسلامی ایران با حضور کارشناسان ایرانی و افغانستانی در دانشگاه الصمطفی واحد کابل
بازدید هیئتی از دانشگاهیان افغانستان از جامعه‌المصطفی- واحد گرگان
پذیرش دانشجو در دو مقطع لیسانس و ماستری در دانشگاه المصطفی با پنجاه درصد تخفیف
فراخوان مقاله برای همایش بین المللی بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
هفتمین و هشتمین شماره فصلنامه علمی- تخصصی مطالعات حقوق اسلامی منتشر شد.
همایش بازخوانی آثار علمی و فرهنگی انقلاب اسلامی ایران
همایش علمی دستاوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی ایران
پیام تسلیت رئیس جامعه‌المصطفی در پی درگذشت آیت‌الله هاشمی شاهرودی
رئیس جدید المصطفی:مشی مدیریتی آیت‌الله اعرافی ادامه خواهد یافت
طرح های مصوب مرکز پژوهشی نمایندگی المصطفی در سال 1397
نقش علوم تربیتی در کاهش خشونت و ایجاد صلح و امنیت پایدار
پیام حضرت آیت الله اعرافی دام عزه به مناسبت آغاز سال تحصیلی 97-98
مراسم شهادت امام جواد (ع) در نمایندگی المصطفی برگزارشد.
گرامیداشت از شهدای اخیر مسجد امام زمان گردیز در نمازخانه المصطفی



  چاپ        ارسال به دوست

زندگی‌نامة مختصر استاد آیت الله حاج شیخ قربانعلی وحیدی

زندگی‌نامة مختصر استاد آیت الله حاج شیخ قربانعلی وحیدی (ره)
زادگاه و خانواده آیت الله وحیدی:
آیت الله حاج شیخ قربانعلی وحیدی، فرزند «رضا»، در سال 1291 در منطقة حوتقول (اوت‌قول) جاغوری، در یک خانواده‌ای متوسط و فاقد سواد به دنیا آمد. مهم‌ترین ویژگی این خانواده، تدین و پارسایی‌شان بود. به خصوص مادر خانواده، نمونة زهد و ارادت به اهل بیت (ع) بود.
تحصیلات آیت الله وحیدی:
استاد، برخی کتب مقدماتی را در زادگاه خویش فرا گرفت. سپس به منظور ادامة تحصیل، با خانواده، راهی شمال افغانستان شد. تحصیلات دینی خویش را در بلخاب، نزد مرحوم سید حسین عالمی، پی گرفت. پس از چندی به زادگاه خویش بازگشت و به تدریس علوم مقدماتی پرداخت. مدتی بعد با پای پیاده، رهسپار مشهد مقدس گردیده و از محضر آیت الله ادیب نیشابوری و دیگر استادان حوزة علمیه استفاده کرد. پس از فراگیری سطوح متوسط، راهی حوزة نامدار نجف اشرف ‌گردید و سطوح عالی و دروس خارج را در آن مرکز بزرگ علمی، و از محضر بزرگانی چون آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی و دیگر بزرگان حوزه، فرا گرفت.
وی پس از طی مدارج عالی علوم حوزوی به دستور آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی، به زادگاه خویش بازگشته و به تعلیم و تربیت طلاب علوم اسلامی و خدمت به مردم پرداخت.
بازگشت آیت الله وحیدی به زادگاه و آغاز خدمات:
از نظر فرهنگی، تمام هزاره‌جات پس از تصفیة عبدالرحمانی تا مدت‌ها، در دوران رکود، قرار داشت. سطح سواد عمومی و به خصوص سواد دینی/مذهبی مردم، بسیار پایین بود؛ بزرگترین ملای منطقه، تا «جامی» درس خوانده و تا همین کتاب تدریس می‌کرده است. بنا به روایت یکی از اساتید: «درس جامی ایشان، از تمام شدن نبوده و شش سال یا بیشتر طول می‌کشیده است!» ملای دیگر منطقه در «چوب بدره زار» ساکن و سطح سواد وی، نازلتر از ملای پیشین، بوده است. وی به یکی از همتایان فروتر از خود، توصیه کرده بوده که: «هنگام آمدن مولوی‌ها جهت مناظرات مذهبی، برای حفظ ایمان و آبروی خویش، منطقه را ترک کرده و به مناطق دوردست و کوهستانی برود»!
در چنین شرایطی بود که آیت الله وحیدی، احساس تکلیف کرده و به دستور آیت الله العظمی اصفهانی، از نجف به زادگاه خویش باز گشتند.
ایشان، پس از استقرار در منطقه، در کنار خدمات پرشمار دیگر، به تأسیس حوزة علمیة جعفریه پرداختند و با تربیت صدها شاگرد برجسته، هم‌چون آیات عظام محمداسحاق فیاض و محمدآصف محسنی و دیگران، نقش ارزنده‌ای در اصلاحات تدریجی، متداوم، بنیادین و همه‌جانبة جامعة ما ایفا کردند. هم‍‌چنین در قیام ابراهیم خان گاوسوار، وی عضو هیأت صلح بودند و در پیگیری مطالبات ابراهیم خان از طریق مذاکره و قبولاندن سه شرط وی بر حکومت، نقش اساسی داشتند. در همین رابطه وی سیدعباس لوگری را در حضور اعضای هیأت صلح و مقامات لشکری و کشوری، سیلی‌کاری کردند که این کار باعث شد موصوف، در ماجرای «جنگ جوری»، به کمک عناصر ملی‌گرای دولت وقت، استاد را دستگیر و به پنج سال زندان و تبعید مادام العمر، محکوم سازد. (البته تبعید استاد بعد از 9 سال و آغاز دوران دموکراسی اول، پایان یافت.)
آیت الله وحیدی، پس از پنج سال حبس در زندان‌های غزنی و کابل و نُه سال تبعید در بغلان، در سال 1345 پس از 14 سال، دو باره به زادگاه خویش باز گشتند.
ایشان در سال 1347، جهت انجام مراسم حج و زیارت عتبات و اماکن مقدسه به ایران و عراق سفر کردند و در حوزه‌های علمیة این دو کشور، مورد استقبال گرم علما و مراجع تقلید، قرار گرفتند. بعد از کودتای ثور، آیت الله وحیدی، به تبلیغ علیه این رژیم پرداخته و تحت تعقیب قرار گرفتند؛ اما پیش از آنکه رژیم، موفق به دستگیری استاد شود، ایشان افغانستان را به مقصد ایران، ترک کردند.
سرانجام، این عالم جلیل القدر در 17 محرم الحرام 1400 هـ.ق (1358) در شهر مقدس قم، داعی حق را لبیک گفته و در میان اندوه انبوهی از شاگردان و عالمان افغانستانی و ایرانی و دیگر اقشار مردم، تشییع و در گلزار شهدای این شهر به خاک سپرده شدند.
ویژگی‌های شخصی و شخصیتی استاد:
1- عبادت و ریاضت:
در ایام تحصیل در مشهد، شب‌های جمعه را تا صبح، به عبادت و ریاضت می‌گذرانده و با توجه به مراتب طهارت و تقوای استاد، طلاب، ایشان را با لقب «مقدس»، یاد می‌کرده و با همین لقب در میان آنها، مشهور بوده اند.
در نجف، نیز برنامة ایشان این بوده که: بعد از ظهرهای چهارشنبه (پس از تعطیلی درس‌ها) پیاده عازم کربلا می‌شده و شب جمعه را در جوار مرقد سالار شهیدان به راز و نیاز و سوگواری می‌پرداخته است. گفته اند: چون به ضریح مطهر می‌رسیده، بی‌اختیار با صدای بلند، گریه می‌کرده است. این حالت ایشان دیگر زایران را نیز تحت تأثیر قرار داده و بسیاری از آنها را به گریه، وا می‌داشته است. بعد از ظهر جمعه دو باره با پای پیاده، راهی نجف می‌شده تا به برنامة تحصیلی شان آسیبی نرسد.
2- زهد و احتیاط:
ایشان هم خود مجتهد بودند و هم وکیل مراجع؛ ولی در دوران تدریس، به رغم نیاز شدید، هیچ‌گاه از سهم امام (ع) استفاده نکرده اند. دو خاطره از استاد عظیمی در این باره:
1- زمستان‌های منطقه، سرد بود. مردم عموماً برای زمستان، «قدید» می‌کردند. استاد وحیدی، روزانه، دوازده درس برای طلاب، تدریس می‌کردند. طلاب خبر داشتند که ایشان، برای زمستان چیزی ندارند. البته در تحویل‌خانة (انبار) مدرسه، مقدار معتنابهی از اجناس مورد نیاز طلاب را ذخیره کرده ولی کلید آن را به یکی از طلاب داده بودند. طلاب بدون اطلاع ایشان، تصمیم گرفتند هرکدام پنج عدد تخم مرغ، با بضاعت ناچیز خویش برای استاد تهیه کنند. [استاد در مقابل عمل انجام شده قرار گرفتند.] چون زمستان، روزها کوتاه و درس‌ها زیاد بود، ایشان نمی‌رسیدند ظهرها به خانه بروند؛ طلاب، روزانه دو عدد تخم مرغ را برای ناهار ایشان، آب‌پز می‌کردند و در آن زمستان، «قطیغ» ایشان همین بود.»
2- استاد سعیدی علیاتو برای من [استاد عظیمی] نقل می‌کردند: «روزی به خانة استاد رفتیم. وی برادر زن خویش را فراخواند و به وی گفت: برو همان «جوراب مالستانی» را ببر، یک پاو چای می‌شود! (یعنی جوراب را به بازار ببر و بفروش و قیمت آن را چای بگیر و بیاور!) بعد با لحن آرام و آمیخته با حیا و عذرخواهی از ما، اضافه کرد: در تحویل‌خانه چای هست؛ دل و دست آدم راه نمی‌دهد که...
3- بزرگواری و مناعت طبع:
ایشان، بسیار بزرگوار،بلند نظر و دارای مناعت طبع بودند. هیچ گاه در برابر کارهایی که می‌کردند، ولو آنکه بسیار دشوار می‌بود، پاداشی توقع نداشتند. به دلیل فساد دستگاه‌های حکومتی، تقریباً تمام مردم جاغوری و گاهی ولسوالی‌های هم‌جوار،در مرافعات و قضایای ذات البینی، به ایشان مراجعه می‌کردند. ایشان بدون هیچ چشم‌داشتی، اغلب با پای پیاده به نواحی دوردست جاغوری و ولسوالی‌های هم‌جوار می‌رفتند و به امور مردم، رسیدگی می‌کردند. این عالم جلیل القدر، واقعاً مصداق فرمایش امام علی (ع): «طبیب دوار بطبه» بودند. (وارثان پیامبران باید مانند آنان باشند.)
4- مردم‌دوستی و مهربانی:
مردم منطقه و به خصوص شاگردان استاد، ایشان را مظهر مهر و رحمت خداوند می‌دانستند؛ در ماجرای جنگ جوری، هفت لک (700000) افغانی از سوی دولت بر مردم حوتقول، تحمیل شده بود. با آنکه استاد در آن هنگام در منطقه نبوده و در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته بودند، برای کاستن از این بار کمرشکن، با پای پیاده، نواحی دوردست جاغوری و ولسوالی مالستان را خانه به خانه شده و به تعبیر یکی از بزرگان، برای مردم حوتقول، گدایی کردند. ایشان عداوت شخصی با سید عباس لوگری نداشتند؛ فقط برای آنکه دلش از وضعیت ناگوار مردم شهرستان و سایر مناطق هزاره‌جات خون بود، آن مستبد را در حضور مقامات کشوری و لشکری، سیلی کاری کردند و تاوان این اقدام قهرمانانه را با پنجاه ماه زندان و 9 سال تبعید دادند.
5- شجاعت و شهامت:
استاد وحیدی جز خداوند از کسی بیم نداشتند. در نظر ایشان شاه و گدا، مساوی بودند؛ همه را به نام یا نام پدرش یاد می‌کردند؛
1- «رئیس عبدالله خان» را دیگران «کَمکَی پادشاه»، می‌گفتند؛ اما استاد او را «بچه یار محمد» خطاب و برای مدرسة تازه تاسیس شان درخواست چوب می‌کردند.
2- ابراهیم خان گاوسوار، اعضای هیأت صلح را تهدید کرده بود که اگر وارد قلمرو او شوند، سوراخ سوراخ خواهند شد؛ همه متوقف و بر جایشان میخکوب شده بودند؛ تنها استاد وحیدی جلو رفته و با او صحبت و او را راضی می‌کنند تا باقی مطالبات بر حق شان را از راه مذاکره، پیگیری کنند.
3- چنان‌که اشاره شد، حکمران شهرستان را در حضور اعضای هیأت صلح و مقامات کشوری و لشکری، سیلی کاری کردند.
4- نخستین کسی بودند که در زندان‌های غزنی و کابل، بدون تقیه، نماز دست باز (بدون تکتف) خواندند و در آن جو سنگین، به دیگران نیز جرأت دادند تا تقیه را کنار بگذارند.
6- صراحت لهجه، و حاضرجوابی:
ایشان، بسیار بی‌تکلف و تقریباً قلندر مشرب بودند. به همین خاطر با ظاهرسازی و ظاهرآرایی، میانه‌ای نداشتند. سخنان ایشان، صریح و با چاشنی شوخی، همراه بود. گاهی در محل مناسب، از سبک عبید زاکانی و مولوی بلخی استفاده می‌کردند. به عنوان نمونة در هنگام مناظره با یک مولوی در منطقة رسنه و یا مناظره با رئیس عبدالله خان در سنگماشه، از این شیوه استفاده کرده بودند. (این داستان‌ها در جای خود ـ ان شاءالله ـ به تفصیل خواهد آمد.)
7- شور تدریس و شاگردپروری:
بنا به گفتة استاد وارسته و بزرگوار حاج آقای عظیمی: «در زمستانی که وصف آن گذشت، ایشان، روزانه 12 درس را تدریس می‌کردند. برای گرم کردن مهمان‌خانه، هیزم کافی نبود. اتاقی یک نفره در بالای راه‌پلة منزل داشتند و با ریختن کمی هیزم در بخاری، آن را گرم می‌کردند. کتاب‌ها را مانند خشت، بر روی هم می‌چیدند و دست را زیر آن قلاب می‌کردند. کتاب‌ها تا زیر چانة ایشان می‌رسید و استاد با چانه آنها را نگه‌می‌داشتند و از پله‌ها بالا می‌رفتند و تا پاسی از شب، دروس فردا را مطالعه می‌کردند.»
شاید در عرصة تدریس و تربیت شاگردان، کمتر کسی در افغانستان، به اندازة ایشان موفق بوده باشد. برخی از مراجع عظام و شخصیت‌های محوری شیعه و صدها عالم برجسته، خدوم و دلسوز، که امروزه نیز افتخار کشور و ملت افغانستان شمرده می‌شوند، از شاگردان این استاد جلیل القدر می‌باشند. به همین جهت در زمان خود، به «استادُ الکُل» معروف بودند.
8- کار و آبادانی:
ایشان مانند مولایشان امام علی (ع) در اوقات فراغتشان به کار و کشت و زرع می‌پرداختند و از این راه، امرار معاش می‌کردند. بر خلاف عرفی که برخی روحانیان دارند، استاد وحیدی، مانند سایر مردم قریه، بیل و کلنگ بر دوش گرفته بر سر زمین‌هایشان می‌آمدند و به آبیاری، غرس نهال‌ها و گل‌های گوناگون و کاشت و برداشت گندم، جو و... می‌پرداختند. باغچة ایشان در زمان خود، در منطقه، غنی‌ترین باغچه و دارای میوه‌های متنوع بود.
این ویژگی به ظاهر کم‌اهمیت می‌نماید؛ ولی در حقیقت، استقلال ایشان را که زمینة کار برای خدا و گفتن حرف حق و مناعت طبع و همنوایی با مردم است، تأمین و تضمین می‌کرد.
9- محبوبیت مردمی:
یکی از ویژگی‌ها و شاید نتیجة همة ویژگی‌های یادشده، جایگاه و محبوبیت کم‌نظیر مردمی ایشان بود. شاید نفوذ کلامی که آیت الله وحیدی در میان مردم منطقه داشتند، هیچ‌گاه برای عالمان امروز و فردای جامعة ما تکرار نشود. ایشان هم حاکم شرع بودند و هم قوة مجریه و هم مشاور دلسوز و مورد اعتماد و هم محرم اسرار و خلاصه مرجع علی الإطلاق مردم در جنوب هزاره‌جات.
سال‌شمار زندگی حضرت آیت الله استاد حاج شیخ قربانعلی وحیدی(ره)
سال تولد: 1291
سال بازگشت از نجف: 1323
سال عضویت هیأت صلح در قیام ابراهیم‌خان گاوسوار: 1324
سال جنگ جوری و زندانی شدن: 1333
سال‌های زندان در غزنی: 2 سال
سال‌های زندان در کابل: 2 سال و 2 ماه (دهمزنگ)
سال‌های تبعید در بغلان: 137-1346 (9 سال)
سال بازگشت از تبعید به جاغوری: 1346
سال هجرت به ایران: 1357
سال رحلت: 1358


١١:٣٤ - 1394/09/02    /    شماره : ٦٦٤٥١    /    تعداد نمایش : ٩٧٤


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج